Mijn maatjes

“Hoe beter ik de mensen leer kennen, hoe meer ik mijn hond waardeer”
– Winstin Churchill –

Op deze pagina een overzicht van m’n viervoetige kampeermaatjes; dankzij hun was en is het altijd heerlijk erop uit te gaan: altijd gezelschap dat (bijna) nooit klaagt en er, net als ik, van geniet om buiten te zijn en wandelingen te maken.

DSC04726Snoopy

Snoopy (1999 -2010) was het hondje van Amy toen ik de dames leerde kennen. Ze was de eerste waar ik alleen mee ging kamperen (eerste dagen van het Veron Pinkster Kamp in 2000), de eerste keer naar de SRS (2004) en in de daaropvolgende jaren  is ze ook nog vaak mee geweest. Omdat het toch wat minder praktisch is (lange haren in de blubber), werd het vanaf 2007 minder, maar als we met z’n allen gingen was ze erbij. Klein en eigenwijs, heerlijk hondje.

De Generaal

Venga (2002 – 2010) vonden we tijdens de vakantie in Zuid-Spanje, waar ze in het wild geboren was. We hebben haar mee “gesmokkeld” naar Nederland en vanaf 2004 tot een week voor haar dood was ze m’n vaste kampmaatje.

We gingen steeds vaker kamperen, zelfs in de winter, wat ze prima vond als ze maar ergens lekker warm kon gaan liggen (mijn slaapzak was favoriet).

Helemaal in “SRS-stijl” kreeg ze van Albert (PA0AB) de bijnaam “De Generaal” en was ze een vaste deelneemster aan de SRS-kampen.

Reizen in de auto vond ze maar niks, maar o, wat genoot ze eenmaal ter plaatse. Tot een week voor haar dood was ze m’n geweldige kampmaatje en ik mis haar!

P1030955PerroPerro (2010) werd door de dames uitgekozen als opvolger van Snoopy, zodat ze ook een hondje hadden als ik op stap was.

Voor mij natuurlijk ook weer iets minder praktisch zo’n ragebol laag bij de grond en hij kan ook geen hele grote afstanden wandelen, maar af en toe gaat-ie lekker mee en hebben wP1050949Narize een “guys” weekeind.

Nariz (“Troy”, 2010) vond ik via een briefje “whippet pups te koop” uitgerekend op de dag dat Venga gestorven was. Ik heb een paar dagen getwijfeld, maar ben toch gaan kijken en was meteen verkocht toen ik ‘m over z’n broertjes en zusjes heen zag klauteren om toch vooral bij mij te komen. Toen was-ie 4 weken oud. Na 8 weken heb ik ‘m opgehaald en sindsdien is hij m’n super kampmaatje. Op de foto (feb 2011) zijn we voor de eerste keer aan het kamperen met een nieuwe tent (van 25 jaar oud). Nariz vind het heerlijk om in de auto te zitten en eindeloze wandelingen te maken, weer of geen weer, als-ie maar mee mag. Voor een whippet is-ie absoluut geen koukleum.

20131129_175306Droopy

Droopy (“Droopy of Pearl’s Place”, 2005) kwam ik op het spoor via een foto van een “Nariz lookalike” in de windhondenopvang. Nog zo’n bink leek me wel wat, maar bij navraag bleek het opvanggezin hem te willen houden. Kort daarna tipten ze me en dat bleek Droopy te zijn. Veel tengerder (5 kg lichter) en door tragische omstandigheden z’n baasje, vrouwtje en maatje kwijt geraakt. We zijn samen met de andere honden gaan kijken en het klikte meteen. Wat een lieverd, maar wel wat kouwelijker dan Nariz! Kamperen in november was dus als eerste keer niet zo’n succes, want hij werd flink verkouden. Inmiddels heeft hij zijn vuurdoop gehad in het Groene Bivak, Pinksterkamp en velddagen van de Veron afd. Eindhoven en SRS. Wat een verschil: hij is nu gewend om buiten te rennen, is wat gespierder en heel belangrijk: hij vindt het ook leuk.

P1120917Alle drie de maatjes heerlijk slapend achterin de Defender op de terugreis in april 2015.