Veron Pinkster Kamp 2017 – nog 4 dagen

Met nog 4 dagen en nog een hoop werk te gaan, komt het VPK steeds dichterbij. 4 dagen? Het begin toch pas op 2 juni?

Net als veel anderen die bij de organisatie betrokken zijn (plus een stel “VPK afficionados”) ga ik al eerder naar Vierhouten. Dat is gemakkelijk als je ter plaatse nog het nodige werk moet verzetten. Denk bijvoorbeeld aan de algehele controle door de organisatie, voor de laatste keer de geplande plaatsen voor “vossen” controleren, enz.

Voor mij valt dat werk wel mee; het opzetten van de masten en opstellen van het radiostation is niet zo veel werk (en ik heb het al zo vaak gedaan). Maar “voorkampen” is ook heel leuk. Alles is nog leeg en er hangt een sfeer van blijde verwachting.

Iedereen heeft ook nog tijd om uitgebreid te buurten. Als het kamp eenmaal begonnen is, komt dat er soms niet meer van. Ik herinner me een VPK in Odoorn waar ik van plan was om een rondje langs de deelnemers te maken, maar dat lukte pas op maandagochtend! Tot die tijd was ik alleen weggeweest voor boodschappen en hondenrondjes. Als ik al eens wilde gaan, kwamen er weer deelnemers die even bij de Kampradio op bezoek wilden. En dat is natuurlijk ook reuze gezellig.

Ik ga bij voorkeur op dinsdag weg, want op maandag is het een grote drukte omdat de meesten dan vertrekken. Ik heb dan alle tijd om afscheid te namen en kan daarna rustig vast wat afbreken. Eén keer ben ik tot woensdag gebleven, maar dat was niet zo’n succes. Dinsdag was echt een dooie dag, vrijwel iedereen was weg en na zo’n leuk VPK is het dan wel erg stilletjes. Dus als je wat meer dagen wilt komen, kom vooraf (wel even regelen met de organisatie svp).

De dagen vooraf zijn ook heerlijk om rustig met mijn honden te wandelen, die altijd meegaan (en we kamperen wat af). Nariz ligt links op de foto, 16 kg en bijna 7 jaar en ik heb hem als puppy gekregen. Droopy, rechts, is 12 jaar en 11 kg en die heb ik als 8 jarige hond uit de opvang gehaald. Het zijn Whippets (hazewindhonden, behorend tot de Windhonden) en ze zijn vanaf het begin mee geweest met kamperen (Nariz met 6 maanden in februari 2011).

Whippets zijn (tegenover mensen) zeer zachtaardig en meestal rustig, maar als ze een haas (of kat) zien veranderen ze op slag in woeste jagers die met 50 km/u achter hun prooi aan gaan. Ze hebben maar een dun huidje en zijn daarom meestal kouwelijk (behalve Nariz).

Die kan er niet genoeg van krijgen en zodra ik thuis met kampeer- en radiospullen ga slepen, wordt hij al nerveus, want hij weet dan wat er gaat gebeuren.

Zodra ik mijn tas met kleren neerzet, zit hij erop en daar wil hij dan niet meer vanaf. Ik kon hem eens vergeten!

Heerlijk gezelschap die twee en maandag komen ze uiteraard weer mee.