Veron Pinkster Kamp 2017 – vandaag gaat het gebeuren

Vandaag is het zover, we gaan naar het VPK. Dat zal wat later worden dan oorspronkelijk gepland. Ik was van plan om rond het middaguur te vertrekken, dat wordt 18:00 (na de spits).

Het sleutelen aan de auto kostte meer tijd dan gepland (verrassing!), maar ik ben wel heel blij dat ik het gedaan heb. Ik heb nu 2 kastjes voor het meest gebruikte kookspul. Aan deze kant de pannen, de coffeemaker, het kistje met kruiden en het brandertje. Aan de andere kant zitten de borden, bekers, glazen en bestek. Goed doordacht, want die heb ik het vaakst nodig en dat is de best bereikbare kant.

De plank bovenop is voor de honden en dit is veel praktischer: de kookspullen zaten vroeger in een kist en daarop lagen de honden. Dus onderweg en bij in- en uitpakken lastig bereikbaar. We gaan zien hoe dit bevalt.

Ook de sets hebben een vaste plek gekregen, vooraan de IC-2725 voor 2/70, achteraan de IC-706 voor HF en eventueel 2. En er lit ook nog een kabeltje wat verbonden is met de PL-plu achterop de auto naast de 220 invoer.

Hier ben ik gisteren nog lang mee bezig geweest, dus het echte inpakken moet nog gebeuren. Maar het echte zware werk is al gedaan. De SEM-25 plus voeding ligt al in de aanhanger, de koelbox en de tent accessoires liggen achterin (dus de sets zijn niet meer zichtbaar) en de tent ligt op de auto.

Lekker spulletjes uitzoeken en vanavond rustig aan naar Vierhouten. Het blijft lang licht en de tent staat in 30 seconden, dus dat komt wel goed. En zo niet, dan toch! Ik heb achterop de auto nog een flinke spot en als het moet zet ik de tent op in het donker. Na zo vaak oefenen is dat geen enkel probleem.

Volg het pakken en de reis via Twitter of de feed hiervan op deze site (tab Actueel) of vanaf 18:00 via PI3EHV en in de buurt van Vierhouten op de VPK frequentie 145.525.

 

 

 

Veron Pinkster Kamp 2017 – nog 1 dag

ook vandaag maar een kort berichtje, want het wordt steeds drukker met de voorbereidingen. Er is niet zoveel terecht gekomen van mijn plannen: ik heb wel de nodige zaken gekocht, maar er moet nog veel gedaan worden en vanmiddag was het wel erg warm om in de auto te gaan knutselen.

Maar niet getreurd, morgen sta ik vroeg op en dan heb ik nog een hele dag. En mocht hel allemaal niet lukken, dan ga ik maandag gewoon wat later weg. Het zal niet de eerste keer zijn dat ik van plan ben ’s middags te komen en het dan ’s avonds wordt. Maar dat is niet erg: het weer is mooi en de avonden lang.

Het programma loopt ook steeds voller: op de website van het VPK kun je meer lezen over de karaoke-avond en de intro-demo satellieten. Dat belooft wat!

Veron Pinkster Kamp 2017 – nog 2 dagen

Vandaag weinig te melden; ik ben de hele dag hard aan het werk geweest, zodat ik het weekeinde kan besteden aan de VPK voorbereidingen. Dat is bijna gelukt (ik moet morgen nog even wat berichtjes rondsturen).

Ik heb inmiddels een nieuw luchtbed gekocht; hopelijk gaat het wat langer mee dan het vorige 🙂 . En van de plannen om de Hustler nog even in orde te maken en de IC-706 in te bouwen om vanavond nog in het NTA te zitten, is dus ook niets gekomen.

Dat staat voor morgen op het programma, evenals het afmaken van de kastjes en het uitzoeken van de SEM spullen. Maar de weersverwachting is uitstekend, dus we gaan het proberen.

De foto’s van het resultaat komen dan uiteraard op de website.

Iedereen die ook al bezig is: veel voorpret gewenst en tot over een paar dagen in Vierhouten.

Veron Pinkster Kamp 2017 – nog 3 dagen

Vandaag was het prachtig weer en de verwachtingen voor volgende week zijn ook al zo mooi, dus dat belooft wat voor het VPK. Ik heb ervan geprofiteerd door aan de slag te gaan met de auto.

Tijdens de test met de Hustler antenne, meldde men dat ik “terugwerking” had. Dat wil zeggen dat mijn spraak vervormd klonk omdat het uitgestraalde zendsignaal weer opgepikt werd via de ingang van de microfoon. Dat komt vaak omdat er iets mis is met de elektrische aarde. Ik ben eens aan het meten geslagen en het roofrack waar de antenne op staat, is inderdaad niet verbonden met de carrosserie. Daar moet dus een verbinding tussen komen.

Verder heb ik twee kastjes gebouwd, die achter de voorstoelen van de auto komen met een plank er bovenop voor de hondenkussens. Tot nu toe stonden daar altijd de kisten met keukenspullen en eten en de kussens erop. Werkte prima, behalve als je onderweg even iets wilde pakken 🙂 . Bovendien moest je soms nogal wat spul uit de keukenkist halen, omdat hetgeen je nodig had natuurlijk net onderin lag. Dat zou nu een stuk makkelijker moeten gaan.

Vrijdag moet ik werken, maar daarna ga ik de kastjes helemaal afmaken met latjes en bandjes om alles op zijn plaats te houden. Ik ben benieuwd naar het eindresultaat en of het echt zo handig werkt als ik verwacht.

Het eten laat ik overigens lekker in de huidige kist zitten, want die is “Nariz proof”. En dat is nodig, want hij weet prima raad met zakken, doosjes waar het deksel niet goed op vastzit, tassen met ritsen, enz. Alles krijgt hij open en dat gebeurt dan ook als er eten in zit. Daarom heb ik ook al jaren een speciale “groene” oplossing voor de hondenbrokken en dat is dus ook nog nooit verkeerd gegaan.

Veron Pinkster Kamp 2017 – nog 4 dagen

Met nog 4 dagen en nog een hoop werk te gaan, komt het VPK steeds dichterbij. 4 dagen? Het begin toch pas op 2 juni?

Net als veel anderen die bij de organisatie betrokken zijn (plus een stel “VPK afficionados”) ga ik al eerder naar Vierhouten. Dat is gemakkelijk als je ter plaatse nog het nodige werk moet verzetten. Denk bijvoorbeeld aan de algehele controle door de organisatie, voor de laatste keer de geplande plaatsen voor “vossen” controleren, enz.

Voor mij valt dat werk wel mee; het opzetten van de masten en opstellen van het radiostation is niet zo veel werk (en ik heb het al zo vaak gedaan). Maar “voorkampen” is ook heel leuk. Alles is nog leeg en er hangt een sfeer van blijde verwachting.

Iedereen heeft ook nog tijd om uitgebreid te buurten. Als het kamp eenmaal begonnen is, komt dat er soms niet meer van. Ik herinner me een VPK in Odoorn waar ik van plan was om een rondje langs de deelnemers te maken, maar dat lukte pas op maandagochtend! Tot die tijd was ik alleen weggeweest voor boodschappen en hondenrondjes. Als ik al eens wilde gaan, kwamen er weer deelnemers die even bij de Kampradio op bezoek wilden. En dat is natuurlijk ook reuze gezellig.

Ik ga bij voorkeur op dinsdag weg, want op maandag is het een grote drukte omdat de meesten dan vertrekken. Ik heb dan alle tijd om afscheid te namen en kan daarna rustig vast wat afbreken. Eén keer ben ik tot woensdag gebleven, maar dat was niet zo’n succes. Dinsdag was echt een dooie dag, vrijwel iedereen was weg en na zo’n leuk VPK is het dan wel erg stilletjes. Dus als je wat meer dagen wilt komen, kom vooraf (wel even regelen met de organisatie svp).

De dagen vooraf zijn ook heerlijk om rustig met mijn honden te wandelen, die altijd meegaan (en we kamperen wat af). Nariz ligt links op de foto, 16 kg en bijna 7 jaar en ik heb hem als puppy gekregen. Droopy, rechts, is 12 jaar en 11 kg en die heb ik als 8 jarige hond uit de opvang gehaald. Het zijn Whippets (hazewindhonden, behorend tot de Windhonden) en ze zijn vanaf het begin mee geweest met kamperen (Nariz met 6 maanden in februari 2011).

Whippets zijn (tegenover mensen) zeer zachtaardig en meestal rustig, maar als ze een haas (of kat) zien veranderen ze op slag in woeste jagers die met 50 km/u achter hun prooi aan gaan. Ze hebben maar een dun huidje en zijn daarom meestal kouwelijk (behalve Nariz).

Die kan er niet genoeg van krijgen en zodra ik thuis met kampeer- en radiospullen ga slepen, wordt hij al nerveus, want hij weet dan wat er gaat gebeuren.

Zodra ik mijn tas met kleren neerzet, zit hij erop en daar wil hij dan niet meer vanaf. Ik kon hem eens vergeten!

Heerlijk gezelschap die twee en maandag komen ze uiteraard weer mee.

Veron Pinkster Kamp 2017 – nog 5 dagen

Inmiddels heb ik de eerste “inkopen” gedaan: blikken met voer voor de honden en Smac voor de baas. De rest komt de komende dagen (Hemelvaart en het weekeinde) als ik wat meer tijd denk te hebben.

En dat zal bij meerdere mensen het geval zijn, hoewel sommige al lang bezig zijn met de voorbereidingen. Behalve de mensen waar ik het gisteren over had, geldt dat natuurlijk in het bijzonder voor de overall organisatie (Benno, Sandra en Kim) en voor Floris die al sinds een aantal jaren zorgt dat de eigen website van het VPK beschikbaar is en blijft.

De organisatie begint al maanden van te voren en vroeger was het ook zo, dat die alles regelde. Sinds ik op het VPK kom, zijn de diverse grote en kleine clubjes steeds zelfstandiger geworden zodat de VPK-organisatie daar iets minder werk aan heeft. Maar dan blijft er nog genoeg over met alle PR, regelen van de plaats, generator en van alles en nog wat tijdens het kamp zelf.

Daarom was het ook lastig om mensen te vinden die dat wilden doen. Toen Koos en Hilde (met hulp van familie en vrienden) in 2000 de organisatie overnamen (hun 2e “Tour of Duty”) was het bijna een 24/7 baan en dat was ook nog redelijk het geval toen Benno en Remco (met xyls) eraan begonnen.

Even was er in 2008 onzekerheid, maar Remco en Herma besloten dat het toch niet kon dat er geen VPK zou komen en deden de organisatie maar voor de eerste keer als “Basiskamp”. Dus zij zorgden voor PR, de plaats, de generator en de coördinatie en de rest moesten de clubjes zelf doen. En dat werkte wonderbaarlijk goed en dat doet het nog steeds. Wellicht heeft dat Koos en Hilde ook over de streep getrokken om in 2009 voor een 3e Tour bij te tekenen en Benno en Sandra in 2015 ook.

Maar ze hebben er nog steeds een hoop werk aan.

Eén ding is in ieder geval al weer geregeld: de QSL kaarten zijn klaar. Ik moet ze alleen niet vergeten 🙂 .

Veron Pinkster Kamp 2017 – nog 6 dagen

Vandaag was het de bedoeling om een foto van de stapel QSL-kaarten te publiceren, maar door mijn werk was ik te laat om ze nog op te kunnen halen. Morgen dan maar en dan is er weer een klusje klaar. Ongemerkt gaan er zo heel wat uurtjes in de voorbereiding zitten en tijdens het VPK zelf ook de nodige. En dan valt het voor de Kampradio nog mee!

Er zijn nog veel meer activiteiten en daar zit vaak heel veel werk in. Als je naar het programma kijkt, zie je veel vossenjachten. Variërend van ARDF (Amateur Radio Direction Finding) jachten volgens de officiële ARDF regels (dat is wereldwijd een serieuze zaak) tot de Kinderspoetnikjacht, de Piet Wakkerjacht en natuurlijk de Familiejacht, waarbij je onderweg ook allerlei opdrachten moet uitvoeren. Deze laatste werd vroeger vaak door een afdeling georganiseerd en dan had je ook nog een Nachtjacht van de RIS (Radio Interesse Stam van de Scouting). Al een aantal jaren tekenen Wim en Wilma (bijgestaan door wat enthousiaste vrijwilligers) voor de Familiejacht en wat er elke keer uit hun koker komt is ongelooflijk! Mensen komen dan ook vaak van heinde en verre speciaal hiervoor op zaterdag naar het VPK (volgens mij vorig jaar meer dan 120 deelnemers!)

Ook hebben ze al 2 keer een continue Rattenjacht gehouden, waarbij gedurende het hele kamp “gejaagd” kon worden op plastic ratten met kleine zendertjes in hun buik. Er wordt nog steeds over gepraat.

Daarnaast is er dit jaar een ARDF Clinic waarin Alex je de beginselen en fijne kneepjes van het jagen bijbrengt, biedt Onno groot en klein de gelegenheid om van alles onder een microscoop te bekijken en is er een Karaoke avond.

En, zoals al sinds jaar en dag, is er de elektronicamiddag voor de jeugd waar een speciaal bouwpakketje in elkaar kan worden gezet onder deskundige begeleiding.

Tijdens het VPK verzorgt de afdeling Eindhoven dan nog de catering en dan ben ik misschien nog wel wat vergeten. Maar wat ik eigenlijk wil zeggen is dat het VPK bruist van allerlei activiteiten waaraan je kunt deelnemen (hoeft niet 🙂 ) dankzij de belangeloze inzet van talloze amateurs, hun familie en bekenden. En dat al tientallen jaren lang. Geweldig toch, zeker in deze tijd van het “Grote Ikke”, waardoor allerlei verenigingen moeite hebben om mensen te vinden die iets willen doen.

De mooiste beloning voor al die enthousiastelingen is natuurlijk een grote opkomst bij hun activiteit (en een schouderklopje als je er aan meedoet, is ook niet verkeerd).

Veron Pinkster Kamp 2017 – nog 7 dagen

Dit weekeinde ben ik aan het sleutelen geweest met de antennes op de auto. Op het VPK ga ik wel weer mastjes neerzetten, maar ik wil ook graag onderweg verbindingen kunnen maken. Bovendien ben ik met een fatsoenlijke antenne vanaf de aankomst tot vlak voor mijn vertrek QRV (= standby). Bij aankomst begin ik toch eerst met de tent en voor het vertrek zijn de masten vaak al opgeruimd.

De Hustler is een Amerikaanse antenne die bestaat uit een ondermast waarop je per band een straler (spoel met verstelbare spriet) kunt monteren, Ik heb er ooit eens een aangeschaft met stralers voor 80, 40 en 20m.

Op de foto zit de 80m straler op de ondermast geschroefd en de andere liggen ernaast. Linksachter ligt de voet. Omdat ik ‘m op mijn “roof rack” wilde zetten, heb ik de voet op een aluminium plaat gemonteerd.

Achter de voet heb ik een PL-259 koppelstuk geschroefd met aan de onderkant een stuk coax naar de voet. Eenmaal gemonteerd kan ik dan een de bovenkant een antennekabel aansluiten. Hier ligt de plaat op z’n rug, de balkjes gaan onder de strippen van het roof rack door en dan zit-ie vast.

En dat ziet er dan zo uit. Hij staat iets links van het midden en helemaal voor in het midden zit de antenne voor 2m en 70cm. Die had ik een beetje verbogen op een kamp, maar hij is nu weer helemaal in orde. Totale hoogte is 5 meter, dus ik kan ‘m niet altijd laten staan.

Na afregelen van de Hustler (door het in- of uitschuiven van de spriet) stond de antenne netjes afgestemd op 3630 kHz, wat de frequentie is van het NederlandsTalig Amateurnet (NTA) en daar heb ik me vandaag ingemeld. Het ging moeizaam (niet zo vreemd met een verticale en in verhouding korte antenne vergeleken met de golflengte van 80m). Uiteindelijk heeft de netleider in Duitsland (DD5LT) me gehoord en bij Fred in Groningen (PE1LMX) was ik 59+10 dB (dat is hard, maar hij heeft een goede antenne).

Elektrisch klopt het nog niet helemaal (ik had last van “terugwerking”, wat betekent dat mijn eigen zendsignaal mijn spraak stoorde), maar het roof rack is ook niet goed geaard en de set ook niet, want die lag los in de auto. Daar kan ik de komende dagen hopelijk nog wat aan doen.

Op het VPK kun je ‘m bekijken!

 

 

 

Veron Pinkster Kamp 2017 – nog 8 dagen

Dit jaar is het de bedoeling wat meer activiteit te ontplooien op de 6 meter band met vooral “groene apparatuur” uit de SEM familie. Deze leger zendontvangers zijn ontwikkeld in de jaren 50 en 60.

Op deze foto staat de SEM-25, een set bedoeld voor gebruik in een voertuig. Er zit nog een buis in de eindtrap, goed voor zo’n 17W output, maar de rest is uitgevoerd met transistoren. Het is een juweeltje van mechanische schoonheid.

Het kleinere broertje de SEM-35 is geheel met transistoren uitgevoerd en kan op een mountingplate in een voertuig gemonteerd worden of in een rugzak als draagbare zendontvanger gebruikt worden.

Toen ik in 2004 deze set voor het eerst zag, was ik er meteen helemaal weg van en het is ook de reden dat ik zelf met “groen spul” aan de slag ben gegaan.

 

 

Op deze foto staat ook de bijbehorende antenne (de grote pot in de achterste lage mast), waarin een afstemeenheid zit die bij het veranderen van de frequentie op de set een ander setje spoelen en condensatoren selecteert. Dat gebeurt allemaal mechanisch door een motortje. Je hoort dus meteen als er een andere frequentie ingesteld wordt.

Met name de SEM-35 is nog steeds verkrijgbaar (soms moet je wat zoeken) maar ook als je er geen hebt, is er niets aan de hand. We gebruiken 50.4 MHz in FM. Weliswaar breedband FM, maar ook moderne sets met 6 meter hebben daar geen moeite mee.

Dus neem apparatuur voor 6m FM, nieuw of oud maakt niet uit.

 

 

Veron Pinkster Kamp 2017 – nog 9 dagen

Vanaf de eerste keer dat ik de Kampradio verzorgde, was dat inclusief de 80 meter band. Dat was vroeger misschien ook nog echt interessant, maar inmiddels was het al een beetje een verplicht nummertje. Er waren altijd wel wat inmelders op 80, maar het hield niet over.

Totdat ik ook belangstelling kreeg voor oude (dump)apparatuur en een GRC-9 aanschafte. Het leek me al snel een leuk idee om die eens mee te nemen naar het VPK en daar de 80 meter verbindingen mee te doen. Dat was in 2006 en dat sloeg aan! Het was vooraf aangekondigd en er waren diverse amateurs die een oude zendontvanger meenamen: een GRC-9 of een scheepsradio. Maar ook als je geen oude spullen had, was dat geen probleem, want het verkeer ging wel in AM (amplitude modulatie) in plaats van het tegenwoordig gebruikte SSB (enkelzijband), maar ook moderne apparatuur kan in AM werken.

De mooiste stunt was in 2007 toen ik het hele station met een accu in een bolderkarretje zette en de kamprondes vanaf diverse plaatsen op de camping draaide. Het leverde zelfs een foto op die op de voorkant van de Electron kwam.

Het aantal QSO’s (verbindingen) op 80 meter nam ineens weer toe en elk jaar wordt er belangstellend geïnformeerd of ik de GRC-9 weer bij me heb. Vaak wel, maar dit jaar niet, want dan heb ik diverse SEMs bij me: ook dumpapparatuur, maar nieuwer (uit de jaren 50/60).

Omdat het zo druk en gezellig werd tijdens de Kamprondes, vond ik het extra jammer als het VPK weer voorbij was. Toen er daarom door een communicatiefoutje nog een Kampronde in het programma stond om 16:30 op 2e Pinksterdag, heb ik die daarom gewoon gedraaid en het was nog best druk. Gekscherend vroeg iemand of er dan ook nog een avondronde kwam. Vooruit maar, waarom niet. En daarbij meldden zich op 80 meter ook nog amateurs in die inmiddels al weer thuis zaten.

Inmiddels zijn de rondes na afloop van het VPK vaste prik: om 16:30 voor de “die hards” die nog tot dinsdag blijven en om 23:30 als Kampradio sluiting, waarbij het de bedoeling is tot na middernacht door te gaan, want dan vervalt de speciale roepnaam en sluit ik af onder mijn eigen roepnaam.

 

 

Veron Pinkster Kamp 2017 – nog 10 dagen

Toen ik begon met de Kampradio vonden de uitzendingen al jaren plaats op alleen 2 en 80 meter en dus leek het me na de eerste jaren leuk om ook eens met andere banden te experimenteren. In de eerste jaren van de nieuwe eeuw heb ik daarom een aantal keren ook Kamptelevisie gemaakt in de 23 cm amateurband. ATV (amateurtelevisie) is echter een andere tak van sport, waar je wat meer gespecialiseerde apparatuur voor nodig hebt. Gelukkig waren er in die tijd wel wat ATV enthousiasten op het VPK (o.a. PA1FOX, PE!ORG, PA3AZA ) zodat er tegenstations waren en bovendien was het voor anderen ook mogelijk e.e.a. te volgen met een analoge satellietontvanger.

De eerste uitzendingen deed ik met een geleend zendertje van PA3AZA (500 mW en een geïmproviseerde antenne) en daarna 2 jaar met een mooie zender van PA1FOX (35 W). Dat vond ik zo leuk dat ik toen zelf iets gebouwd heb speciaal voor het VPK. In deze kast zaten een zender, ontvanger, voeding en antennerelais en bovendien had ik wat omschakelbare ingangen toegevoegd zodat ik direct met een  camera maar ook vanaf een videorecorder of PC opnames of een PowerPoint presentatie kon uitzenden.

In het begin sleepte ik een draagbare TV mee om te kunnen kijken naar de signalen, maar later heb ik een achteruitrijcamer voor de auto aangeschaft, waarvan het display ook voor mijn ATV spullen bruikbaar was. Tijdens de rondes was ik dan ook in beeld en daarbuiten stond de zaak meestal aan met de roepnaam in beeld en de camera gericht op het pad buiten de camper of caravan.

Op de foto is het duidelijk te zien. De uitzending was in kleur, maar omdat dit een foto is van de ontvangst verder weg, was het signaal wat zwakker en dus alleen nog maar in zwart/wit.

Via Marktplaats heb ik ook nog een eindtrap (max 15W) gekocht, maar mijn zender was niet voldoende om die vol uit te sturen. Bij een meting bleek ik een Watt of 7 uit te zenden, wat toch wel voldoende bleek.

Op deze foto is de opstelling in de voortent van de caravan (waarschijnlijk in 2008) goed te zien. De ATV spullen staan links (monitor, zender en eindtrap. Het cameraatje hangt buiten). Daarnaast zie je nog de zenders voor de andere banden, voedingen en de PC.

Linksonder staat een legerzendontvanger (GRC-9) met een accu voor de voeding. Daarover morgen meer.

Veron Pinkster Kamp 2017 – nog 11 dagen

“Is dat nog wel van deze tijd?” is een vraag die elke radioamateur wel eens gehoord heeft en dat is ook het geval voor zoiets als de Kampradio. Nou en of, want al heeft bijna iedereen tegenwoordig een (smart) gsm en internet, radioverbindingen blijven anders. Allereerst natuurlijk omdat het onze hobby is en we het dus leuk vinden.

Maar ook omdat het nog steeds uniek is. Je zou kunnen denken dat je met een WhatsApp groep ook onderling kunt communiceren, maar via spraak vind ik het toch veel persoonlijker. En gezien het grote aantal amateurs dat actief is op de Kampfrequentie (al dan niet tijdens de rondes), ben ik niet de enige die er zo over denkt.

Er is natuurlijk wel het nodige veranderd in de afgelopen jaren. De functie van binnenpraat station is minder belangrijk geworden omdat velen een navigatiesysteem hebben. En ook het maken van afspraken of controleren of iemand er al is, gaat vaak per gsm. Maar nog steeds zijn er genoeg amateurs die dat per radio doen. En als het niet lukt, kun je altijd nog je telefoon pakken 🙂 . Ik  roep op weg ben naar het VPK ook altijd op 145.525 MHz zodra ik in de buurt begin te komen. Gewoon om te kijken wie er al is. En als je iemand zoekt, die om de een of andere reden niet antwoordt, is er vaak wel een collega amateur die weet te melden of hij of zij er al is, of verwacht wordt.

Andere wijzigingen zijn er ook: toen ik begon met de Kampradio waren er twee dagelijkse rondes op 2 en 80 meter om 10:00 en 17:00. Vooral de ochtendronde was dan heel kort of verviel, omdat er op zaterdag, zondag en maandag om 10:00 ook vossenjachten beginnen (ook op 2 en/of 80 meter). Bij zo’n jacht moet je één of meer verstopte kleine zendertjes opsporen. En als er dan een paar honderd meter verderop amateurs op dezelfde band gaan zenden met veel meer vermogen, is dat onmogelijk. Dus hielden we het heel kort, of verviel de ronde op die band helemaal.

Daarom heb ik na een paar jaar de aanvangstijden verplaatst naar 9:30 en 16:30. Inmiddels is iedereen er aan gewend en zijn we allemaal blij. Toen dat gebeurde, besloot ik ook een avondronde in te voeren om 22:30, want ik vond die twee rondes per dag wat weinig. De eerste keer was dat spannend: toen ik mijn zendontvanger aanzette, zat de frequentie vol met keuvelende amateurs (het regende en dus zat iedereen lekker bij elkaar onder de diverse luifels en hield via de radio contact). Om 2 minuten voor het begin was er een amateur die zei “we moeten er nu maar even mee ophouden, want dadelijk komt de Kampradio” en prompt werd het stil op de frequentie. Een geweldige ervaring en sindsdien is het dus ook ’s avonds prijs.

Veron Pinkster Kamp 2017 – nog 12 dagen

De QSL-kaart van PA6VPK (ter bevestiging van een gemaakte verbinding) ligt inmiddels bij de drukker. Wat mij eraan opviel bij mijn eerste VPK was dat deze geplastificeerd was. Tijdens de eerste kampen was dat niet het geval, maar na een antal jaren werden de kaarten geplastificeerd wat handig was, omdat men ze vaak in of aan de tent hing. En dan konden ze tegen een drupje regen.

Ik heb dat gewoon overgenomen (de eerste keer waren de kaarten ook al klaar natuurlijk) en het is een van die tradities geworden. Sinds ik ze maak, zet ik bovendien een volgnummer op elke kaart en dat zit ook onder het plastic, waardoor elke kaart wel heel uniek wordt. De gegevens van de verbinding komen op een etiket op de achterkant. En dat is nog een heel gepuzzel, want iedereen krijgt in principe één kaart en het nummer wordt bepaald door de eerste verbinding die gemaakt wordt.

Om het nog extra lastig te maken, wil iedereen het liefst minimaal een bevestiging van de eerste verbinding per band en moeten de ingevulde kaarten op volgorde van de suffix (de letters na het cijfer in de roepnaam) liggen omdat dat het makkelijkste zoekt bij het uitdelen.

De eerste keren was het nog handwerk, maar in de loop der jaren heb ik er wat software voor gemaakt die elk jaar weer beter wordt. Bovendien sleep ik niet langer een logge printer met vellen met etiketten mee, maar gebruik ik sinds vorig jaar een klein labelprintertje (geleend van mijn werk). En dat gaat toch handig.

Vorig jaar heb ik 233 verbindingen gelogd met 85 verschillende stations, dus moesten er ook 85 kaarten ingevuld worden. En dan nog bij voorkeur tijdens het VPK, zodat men ze direct mee kon nemen. De meeste verbindingen waren namelijk met kampdeelnemers en als je bedenkt dat er ruim 200 aanwezigen waren inclusief partners en kinderen, dan zijn er toch wel heel veel VPK-ers die de moeite hebben genomen om een verbinding met de Kampradio te maken (en sommigen melden zich bij vrijwel elke ronde even in).

Het leeuwendeel van die verbindingen gebeurt, zoals al eerder vermeld, op de 2 meter band, ook omdat alle amateurs daarop mogen zenden, dus zowel de F (Full) als N (Novice) gelicenceerden. Met een N licentie mag je echter niet op de 80 meterband zenden, wat ook een populaire band is in Nederland (zeer geschikt voor lokaal verkeer, wat hier betekent Nederland en vlak daarbuiten).

De 80 meterband wordt na de 2 meter dan ook het meest gebruikt door de Kampradio: alle informatie wordt ook daar uitgezonden tijdens de rondes en ook daar kan men zich inmelden.

 

Veron Pinkster Kamp 2017 – nog 13 dagen

Als ik met mensen praat over het VPK en de Kampradio, krijg ik bijna altijd de vraag of ik “plaatjes draai”. De term wordt geassocieerd met een omroep radiostation in plaats van een amateur radiostation. Dus nee, geen plaatjes, alleen spraak en wel in twee richtingen.

De meeste “radioactiviteit” vindt tijdens het VPK plaats op 145.525 MHz in de 2 meter amateurband en is gericht op het kamp zelf. Dit in tegenstelling tot andere speciale stations, die vaak proberen zoveel mogelijk verbindingen te maken en liefst ook nog zo ver mogelijk (bijvoorbeeld stations vanuit windmolens of tijdens de Sail). De Kampradio zelf is tijdens het VPK ook niet constant aan het zenden. Op de foto staan de zendontvangers in 2012 met van links naar rechts de zendontvanger voor kortegolf (80 m, FT-897), APRS waarmee constant de positie werd uitgezonden en 2 meter (IC-260e)

De keuze voor deze band is ook logisch: sinds jaar en dag heft vrijwel elke radiamateur spullen voor 2 meter, omdat zelfbouw (of ombouw van bijvoorbeeld mobilofoons) daarvoor relatief eenvoudig is en de antennes ook nog hanteerbaar zijn qua afmetingen. De laatste jaren kun je ook volop portofoons kopen voor o.a. 2 meter die nog geen 25 euro kosten.

De activiteiten op de band beginnen vooral op donderdag en vrijdag als er veel deelnemers onderweg zijn en vanuit de auto al een verbinding maken met aanwezigen op het VPK. Dat kunnen bekenden zijn, maar op die dagen prober ik ook zoveel mogelijk standby te zijn om ze vast te verwelkomen. Toen er nog nauwelijks navigatieapparatuur in auto’s zat, was de Kampradio ook vaak behulpzaam bij het “binnenpraten” van deelnemers.

Op vrijdag om 18:00 wordt het VPK sinds een aantal jaren officiëel geopend met een uitzending van de Kampradio, op de foto in 2013 door Koos (PA3BJV), waarbij rechts ook een oude leger zendontvanger (GRC-9) die ik dat jaar gebruikte voor de activiteit op kortegolf (80 m).

Daarna hebben we driemaal daags een Kampronde: de laatste programma aanvullingen, leuke gebeurtenissen, oproepen om uit te vinden of iemand er is en waar hij staat, enz. Daarna volgt dan een riondje, waarin iedereen zich present kan melden of iets vragen of vertellen. Dat present melden is nodig als je een zogenaamde QSL-kaart wilt ontvangen waarmee de verbinding bevestigd wordt.

En soms gebeurt er iets aparts, zoals op deze foto waar ik met een oude leger zendontvanger over het terrein wandelde en ondertussen verbindingen maakte met de aanwezigen (2009, de zendontvanger is een SEM-35)

Veron Pinkster Kamp 2017 – nog 14 dagen

De voorbereidingen zijn begonnen! Elk jaar begin ik enige tijd van tevoren vol goede moed met het idee dat ik op de dag van vertrek alles ingepakt heb. Dan hoeven er alleen nog wat verse waren, de honden en mezelf toegvoegd te worden en kan ik lekker relaxed op reis. Het begin is als altijd de jaarlijkse wasbeurt van de auto. Een Defender mag je eigenlijk niet wassen 🙂 , maar ja die groene aanslag hoeft van mij niet, evenmin als duivenstront. Daarna gaat de rommel eruit, even stofzuigen en dan kan het laden beginnen.

En elk jaar eindigt het met paniek op de laatste avond en vlak voor het vertrek nog naarstig zoeken naar een kabeltje of verloopje of zo.

Afijn, ik ben toch weer vol geode moed begonnen met het vastzetten van het schot aan de reachterkant waar ik 2 coaxkabels naar binnen heb getrokken. Een is al in gebruik voor 2/70 onderweg. Zelfs de set (Icom IC-2725) is te zien vooraan op de rechter bank. Die zit prima, alleen voor het frontje moet ik nog een ophanging maken. Het is de bedoeling er een IC-706 bij te plaatsen, zodat ik ook mobiel op hf uit kan komen. En daar begon de ellende, want ik was de kabel kwijt om het frontje op afstand te gebruiken.

Tijdens de opruiming van een paar jaar geleden in een doos gestopt, enige tijd geleden weer gevonden en op een “handige plek” gelegd en sindsdien onvindbaar. Maar gisteren keek ik nog eens op de meest logische plek en daar lag mijn kabeltje (ik had al wat op internet gespeurd, maar hij wordt niet meer gemaakt en op ebay vroeg men er tot $ 150 voor!). Wat was ik blij, nu nog even de IC-260 zelf opsporen 🙂 .

Ik neem nogal wat extra rommel mee, o.a. voor de Kampradio. Eigenlijk is dat helemaal niet nodig want met een enkel portofoontje bereik je gemakkelijk het hele terrein. Maar dat is natuurlijk saai, dus er moeten meerdere sets, antennes en masten mee. Het oog wil ook wat!

Aan de andere kant heb ik geen zin om eindeloos te moeten passen en meten en er dan achter te komen dat je je hele auto uit moet laden, omdat hetgeen je zoekt onderin ligt (helemaal niet bij zo’n grote auto 🙂 ). En dat gebeurt altijd toch een keer en altijd als het donker is en regent.

Dus neem ik mijn aanhangertje mee en daarin gaan vooral de hobbyspullen, zoals hier bij een Groen Bivak. In de auto heb ik dan veel ruimte over (als de kleren, slaapzakken en zo eenmaal uitgeladen zijn) en daar maak ik gebruik van om de zendontvangers achterin op te stellen. Mooie, afsluitbare shack, waarbij ik er alleen aan moet denken het spul af te koppelen als ik boodschappen ga doen.